به گزارش «سراج24» معمولا به ندرت اتفاق میافتد پادشاه عربستان سعودی برای استقبال از مقامات خارجی در فرودگاه حاضر شود اما شاه سلمان روز چهارشنبه شخصا به فرودگاه ریاض رفت تا از نواز شریف نخست وزیر پاکستان استقبال کند و همین مسئله نشان دهنده اهمیت رویکرد جدید مقامات سعودی به پاکستان برای مقابله با ایران است.
استقبال از نواز شریف در فرودگاه این گمانهزنی را افزایش داده است که پادشاهی عربستان به دنبال جلب حمایت پاکستان برای تقویت قدرت نظامی در داخل و خارج در بحبوحه تنشهای فزاینده منطقهای است. هر چند هیچ بیانیهای پس از دیدار نواز شریف با شاه سلمان و سایر مقامات خاندان پادشاهی آلسعود ارائه نشد اما بنابر گزارشها همکاری امنیتی مهمترین اولویت دستور کار نشست مقامات دو کشور بود.
عربستان سعودی که نگران قدرت گیری داعش و سایر گروههای افراطی از یک طرف و افزایش قدرت ایران از طرف دیگر است به نظر میرسد مشتاق است تا بیش از پیش به پاکستان نزدیک شود. برگ برنده عربستان در این میان روابط نزدیکی است که که با بعضی مقامات اسلام آباد دارد و حتی بعضی از این مقامات پاکستانی احساس دین به خاندان ال سعود دارند.
هیچ سیاستمدار پاکستانی به اندازه نخست وزیر کنونی خود را مدیون آلسعود نمیداند چرا که ریاض در بحرانیترین شرایط زندگی سیاسی نواز شریف به وی پناه داد. زمانی که ژنرال پرویز مشرف در سال 1999 بر اثر کودتایی نواز شریف را از قدرت برکنار کرد سعودیها مشرف را متقاعد کردند که اجازه بدهد شریف از زندان آزاد و به جده تبعید شود.
علاوه بر این روابط شخصی، سعودی همواره از طریق ارسال نفت و اعطای وامهای بلاعوض به پاکستان کمک کردهاند تا مقامات این کشور بتوانند با بحرانهای اقتصادی مقابله کنند. همچنین گزارشهای درباره کمکهای مالی مخفیانه عربستان به برنامه تسلیحات هستهای پاکستان وجود دارد که از دهه 1970 شروع شد.
معمولا مقامات لشکری و کشوری پاکستان روابط خوبی پادشاهی سعودی دارند و امیتازهایی که به عربستان سعودی در پاکستان داده میشود به ندرت برای کشور دیگری رخ میدهد اما با جود این روابط روابط پاکستان و عربستان سعودی به صورت کامل یک طرفه نیست.
نیروهای امنیتی پاکستان سابقه طولانی در خدمت به خاندان السعود دارند. پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران در سال 1979 در ایران، ژنرال ضیا الحق نظامیان پاکستان را برای تقویت امنیت عربستان به این کشور اعزام کرد. هر چند گستره و وسعت این استقرار هیچ وقت فاش نشد.
در اوایل سال گذشته میلادی زمانی که ذخایر ارزی اسلاماباد به سطح بسیاری پایینی رسید عربستان سعودی هدیه یک و نیم میلیارد دلاری به پاکستان اعطا کرد اما گزارشهای منتشر شده حاکی از آن بود در پی این هدیه، عربستان از پاکستان خواسته است که گروههای مسلح افراط گرایی مخالف دولت سوریه را تسلیح، آموزش و تقویت کند.
با وجود این محیط امنیت منطقهای عربستان سعودی از زمان رو به وخامت گذاشته و نه تنها با شکست سیاستهای خود در سوریه مواجه شده بلکه پادشاهی سعودی عمیقا از پیروزیهای اخیر شیعیان زیدیه به رهبری حوثیها در یمن نگران شده است که مرزهای مهمی با این کشور دارد. عربستان سعودی همچنین درباره چشم انداز توافق هستهای ایران و آمریکا نگران است مسئلهای که میتواند بیش از پیش به افزایش قدرت ایران در منطقه منجر شود.
همچنانکه پاکستان به رقابتهای منطقهای خاورمیانه کشیده میشود اسلاماباد به خوبی میداند که باید محتاطانه بین حامی مالی قدیمی خود یعنی عربستان و ایران که همسایه طولانی با آن دارد اقدام کند. استمرار حملات تروریستی علیه اقلیت شیعه در پاکستان توسط افراطگرایان منجر به ایجاد تنشهای سیاسی بین تهران و اسلام آباد میشود.
علاوه بر این، درگیریهایی بین بعضی گروههای شبهنظامی که در داخل خاک پاکستان پناه گرفتهاند با نیروهای امنیت مرزی ایران رخ میدهد و بعضی گزارشها حاکی از حمایت عربستان سعودی از این گروهها است.
به نظر میرسد عربستان که در سوریه، عراق، لبنان و یمن عرصه را به ایران باخته است سعی میکند از یک طرف با وارد کردن پاکستان به بحرانهای منطقهای بتواند وزنه خود را افزایش دهد و از طرف دیگر با حمایت از گروههای تروریستی در شرق ایران و ناامن کردن مرزهای شرقی تا حدی شکستهای خود را جبران کند.
اما کارشناسان معقتدند نه دستهای عربستان در مرزیهای شرقی ایران کاملا باز است و نه پاکستان توان تاثیرگذاری در تحولات منطقه خاورمیانه را دارد. پیر محمد ملازهی کارشناس مسایل پاکستان معقتد است: «با توجه به مجموعه شرایطی محیط سیاسی فرهنگی که در منطقه بلوجستان وجود دارد بعید به نظر می رسد درحدی که ایرانی ها فکر می کنند دست عربستان سعودی در این مناطق برای فعالیت های خود باز باشد... اهل سنت ایران،نگاه شان برای حل مشکلات به دولت مرکزی است نه به خارج از مرزهای ایران» پیروز مجتهدزاده کارشناس مسایل منطقه نیز با اشاره به اینکه حضور پاکستان در منطقه با توجه به مشکلاتی گستردهای که این کشور در داخل دارد خارج از توان این کشور است تاکید کرد که « اگر پاکستان بخواهد در مسایل منطقهای ورود کند هزینههای برای این کشور خواهد داشت که جبران آن برای اسلاماباد خیلی سخت خواهد بود.»
